güneşi
matriks düzeniyle büken gözlerin bakıyor
üzerimdeki
doluluğa boşaltıyor, hafifleyecek yerde ağırlaşıyorum
-zamanca
savaşıyorsun-
murathan
mungan şiiriyle örselenmiş bir çocuk büyüyorum
gülerken
çıkardığın sesleri de o yüzden kıskanıyorum
alay
ediyorum, dudaklarımdan geliyor en felaket kan
bütün
dünyayı şaşırtıyorsun ellerinle
görüyorsun
artık kadınlara annemmiş bakıyorum.
mermerler
allaha çıkıp suretine bürünmeye
telaşlanıyorsun
çünkü bir mermer yalnızca binlerce yıl yaşar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder