sevgili küllük, hala ölmedim.

ey kaybedildiler

özgürlüklerinden mahkumlar

yanlış sapağa güdüldüler

bağdaş kurup şiir kusanlar

şehir yazanlar

elleri ceplerinde paslananlar

sapık ben miyim onlar mı

sigarayı yanmaya ikna edenler

sigara yerine yanmayı kabul edenler

ey zapt edildiler

ben ki yanımda bir sayfa çevrilse korkarım

öyle şeyler deme şehirler dayanamıyor

kafadan dışarı adımımı atmak istemiyorum

dalgalar denize doğru çeksin de

beni boğulmak halledilir

günaydın her havayı çeken kör soluklar